మండే మనసు…

ఇంటిపని పూర్తి చేసుకొని కాంతం టీవీ చూద్దామని రిమోట్ చేతిలోకి తీసుకొని టీవీ ఆన్ చేసింది.  ’పో టీవి రా టీవ’ లో  ఏదో పాతసినిమా వేస్తున్నాడు, చాలా రోజులతరువాత మంచిసినిమా ళక్ ళక్ మని కళ్ళు రెండు టీవీకి అతికించి చూస్తోంది.  ఇంతలో తుఫాన్ లాగా కొడుకు దూకే రావ్ వచ్చి,  అమ్మా ఒకసారి అంటూ రిమోట్ తీసుకుని ఛానల్ మార్చి క్రికెట్టు పెట్టాడు. ఒక అరగంట చూసి వెళ్ళి పోయాడు అమ్మయ్యా అని మళ్ళీ ’పోటీవి రాటీవ’ పెట్టుకుంది కాంతం. అందులో బ్రేక్ అరగంట యాడ్స్ అయి పది నిముషాలు చూసిందో లేదో ఇంతలో కరెంట్ కట్…. వీడమ్మ కడుపు కాలా అనుకొంటూ లేచి వెళ్ళిపడుకొందామని అను కొనేంతలో మళ్ళీ పవరు వచ్చింది.  మళ్ళీ ’పో రా టీవి’ ఆన్ ఒకపావు గంట చూసేలోపు కూతురు కిష్కింద  వచ్చి, అబ్బా ఏం చూస్తావమ్మా ఆపాతడొక్కుసినిమా అంటూ అదితీసేసి ఏవో హిందీ పాటలు పెట్టింది. ఆవిడగారు ఒకపావుగంట చూసి చెక్కేసింది. మళ్ళీ ’పో రా టీవ’  అయిదు నిమిషాలే ఆసౌభాగ్యం ఇంతలో వాళ్ళ ఆయన టపారావు వచ్చి  వార్తలు పెట్టుకొని కాసేపు చూసి వెళ్ళిపోయాక మళ్ళీ ’పో రా’  ఆన్   పదినిమిషాలు…  మళ్ళీ బ్రేక్  తరువాత సినిమామొదలవగానే పక్కంట్లోనే ఉన్నతమ్ముడి కొడుకు వచ్చి అత్తాఒక్కసారిఅని పోకిమానొ పీకీమానొ పెట్టి తిట్టగాతిట్టగా ఒకపావుగంటకి వాళ్ళమ్మ వచ్చి అరిస్తే వెళ్ళి పోయాడు. మళ్ళీ ’పో రా’  రెండునిమిషాలు అయ్యిందో లేదో…  బిల బిల మంటూ తల్లి  తుఫాన్, జల్లు కొడుకు (అంటే వాడు మాట్లాడేటప్పుడు ఎదుటివాడి మొహం అంతే…)  పిల్లరాక్షసి ఇలా ఎందుకన్నానంటే  కనపడ్డవస్తువులన్ని బ్యాగులో వేసేస్తుంది. టోటల్ గావాళ్ళు వచ్చివెళితే తుఫాన్ వచ్చివెళ్ళినంత ఆనందంగా ఉంటుంది కాంతానికి. హమ్మయ్య ఇహ సినిమా లేదు చిత్రమూలం లేదు అనుకొని నిట్టూరుస్తూ అక్కడనించి లేచింది.  పాపం ఎప్పుడూ అంతే  టీవీ లో ఎప్పుడైనా మంచి ప్రోగ్రాం వస్తే చూడాలని  కాంతం కోరిక. కాని ఎప్పుడూ కుదరదు.  ఎవరికైనా ఇంతేనేమో… ఒకసారేమొ పవరు ఉండదు, ఒకసారి టీవీ కేబుల్ కనెక్షన్ వుండదు,  ఒకసారి ఇంటికిఎవరైనా రావటం,  ఇంకోసారి మనమేబయటికి వెళ్ళాల్సి రావటం…  లేదా ఇంట్లో వాళ్ళు వాళ్ళకిష్టమైన ఛానల్స్ పెట్టుకొంటారు.. సరేలె అదే చూద్దామంటే అందులో వచ్చింది ఆడో మగో తెలుసుకొనేలొపే  మార్చేస్తారు.  ఇలా రక రకాలఅడ్డాలు …